Δύο ζωτικής σημασίας εκπαιδευτικά θέματα
AIOΛΙΚΑ ΝΕΑ 29.06.2008
Επιφυλλίδες Κυριακής
1.Είναι γνωστό τοις πάσι ότι οι δημόσιες δαπάνες για την παιδεία στη χώρα μας ανέρχονται στο 3,5% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) και υπολείπονται ως ποσοστό κατά πολύ όχι μόνο των ενταγμένων, αλλά και των υπό ένταξη χωρών της Ε.Ε. και συμπίπτουν με το ποσοστό που δαπανούν μόνο δύο από τις τελευταίες, κατά πολύ φτωχότερες της Ελλάδας, η Ρουμανία και η Βουλγαρία. Αυτή η επισήμανση δεν έχει αντιπολιτευτικό χαρακτήρα και αποδεικνύεται η ακρίβειά της από το ακόλουθο απόσπασμα ομιλίας της Υπουργού Παιδείας κ. Μαριέττας Γιαννάκου - Κουτσίκου στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης το 2004: ?Στρατηγικός στόχος είναι μέσα στην τετραετία το 3,5% του ΑΕΠ να ανέλθει στο 5%?, όταν ο μ.ο. για τις ενταγμένες στην Ε.Ε. χώρες είναι 5,46%. Θέλω να σας πω ότι σχεδόν το 90% του τακτικού προϋπολογισμού του Υπουργείου διατίθεται σε μισθούς. Οι πολιτικές στην ουσία είναι απαγορευτικές αν δεν υπήρχαν τα κοινοτικά κονδύλια?. Από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα αυτή ήταν η μόνιμη επωδός του κράτους και ειδικά του Υπουργείου Παιδείας: Δεν έχουμε λεφτά και συνεπώς το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα υποχρεούται να μένει μαραζωμένο και κολλημένο σε αυτά. Από την άλλη μένει κατάπληκτος ο υποψιασμένος Έλληνας γι’ αυτά που ακούει περί ?μεταρρύθμισης?, εδώ και πολλές δεκαετίες από τους εκάστοτε υπουργούς παιδείας όχι μόνο διαφορετικών κυβερνήσεων, αλλά και της ίδιας κυβέρνησης. Μα κύριοι αν δεν έχετε λεφτά πώς μας παραμυθιάζετε περί ?μεταρρυθμίσεων?, και αν αυτό είναι το σαθρό επιχείρημά σας για να κρατάτε την εκπαίδευση της χώρας στην παρακμή, εξηγείστε επιτέλους στον ελληνικό λαό με ειλικρίνεια ότι τα χρήματα που όντως έχετε τα δαπανάτε για αμυντικές δαπάνες, όχι για ν’ αντιμετωπίσετε υπαρκτούς κινδύνους, αλλά για να ικανοποιήσετε τους υπερπόντιους κυρίως και τους Ευρωπαίους εταίρους σας, σε βάρος των συμφερόντων και της ευημερίας του ελληνικού λαού, που υποτίθεται προασπίζετε ως ταγοί και πατέρες του έθνους. Αλλά σήμερα το δαπανώμενο ποσοστό (3,5% του ΑΕΠ) είναι μεν αριθμητικά το ίδιο, αλλά μικρότερο σε δυνατότητα κάλυψης των αναγκών του φοιτητικού κυρίως κόσμου, διότι η κυβέρνηση αύξησε, για ψηφοθηρικούς λόγους, τον αριθμό των εισακτέων στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ, μειώνοντας έτσι σημαντικά τις δαπάνες ανά φοιτητή. Έτσι, αντίθετα από όσα λέγονται περί ανταγωνισμού με τις πολιτικές που ασκεί υπονομεύεται κάθε προσπάθεια ανταγωνιστικότητας των ελληνικών πανεπιστημίων. Γι’ αυτό, όπως λέει και ο ελληνικός λαός, ?όπου ακούς πολλά κεράσια, κράτα μικρό καλάθι?.
2. Είναι γνωστός ο αυταρχισμός της ελληνικής διοίκησης, αλλά τελευταία ξεπέρασε κάθε όριο ή, για να το πω καλύτερα, επανήλθε σε συμπεριφορές άλλων... εποχών τις οποίες έχουμε απωθήσει στο υποσυνείδητό μας. Και τώρα τα γεγονότα, όπως τα περιγράφει ο Σύλλογος Διδασκόντων του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθήνας: ?Με τις πρόσφατες κρίσεις των διευθυντών σχολικών μονάδων, εμείς οι εκπαιδευτικοί του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθήνας, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με τον ανοιχτό αυταρχισμό της διοίκησης. Το σχολείο μας επί χρόνια προσπαθεί να εφαρμόσει καινοτόμες παιδαγωγικές προσεγγίσεις και προγράμματα για την ομαλή και ισότιμη ένταξη όλων των μαθητών, Ελλήνων και μεταναστών στο σχολείο. Μια δουλειά που προσπαθεί να κάνει πραγματικότητα τον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε τα μαθήματα ελληνικής γλώσσας στους γονείς μετανάστες, τη διδασκαλία μητρικής γλώσσας στα παιδιά τους, την αντικατάσταση συνηθισμένης πρωινής προσευχής, μ’ ένα ποίημα-προσευχή, για να μπορούν να συμμετέχουν όλα τα παιδιά, και πλήθος άλλων παρεμβάσεων με πολύ θετικά αποτελέσματα. Βάση αυτής της δουλειάς ήταν η αναβαθμισμένη και ουσιαστική λειτουργία του Συλλόγου Διδασκόντων, με ψυχή τη διευθύντρια Στέλλα Πρωτονοταρίου. Η πολιτική και οι πρακτικές που εφαρμόζονταν στο σχολείο ενόχλησαν από ό,τι φαίνεται διπλά κάποιους κύκλους του Υπουργείου, από τη μια γιατί ήταν αντίθετες με τις αναχρονιστικές αντιλήψεις τους και από την άλλη γιατί παράγονταν με διάλογο και πειραματισμό μέσα στο σχολείο και όχι στα γραφεία τους. Η καλυμμένη και αναποτελεσματική, έως τώρα, αντίδραση της διοίκησης εκδηλώθηκε ανοιχτά με τις ?αξιοκρατικές? κρίσεις των διευθυντών. Η διευθύντρια του σχολείου δέχτηκε επίθεση από μέλη του συμβουλίου κρίσεων για την πολιτική του σχολείου, σφαγιάστηκε στη βαθμολογία, ώστε ν’ απομακρυνθεί από το σχολείο, και ο νέος διευθυντής ήρθε αποφασισμένος να ανατρέψει την ως τώρα λειτουργία του Συλλόγου Διδασκόντων και τις αποφάσεις του, επικαλούμενος ?άνωθεν? εντολές και πιέσεις. Οι δάσκαλοι του 132ου Δημοτικού Σχολείου έδωσαν και συνεχίζουν να δίνουν τη μάχη για να υπερασπιστούν τη λειτουργία του Συλλόγου Διδασκόντων και την πολιτική του σχολείου και ζητούν ?τη συμπαράστασή σας στον κοινό αγώνα ενάντια στον αυταρχισμό και στο αυταρχικό μοντέλο εκπαίδευσης που προωθείται?. Ζητούν επίσης, ?το σταμάτημα της δίωξης που επιχειρείται και που εκφράστηκε με την απομάκρυνση της διευθύντριας και την τοποθέτησή της σε άλλο σχολείο και την άμεση επιστροφή της, ώστε να συνεχιστούν και να ολοκληρωθούν οι εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες που τα τελευταία χρόνια εφαρμόζονται?.«Κατ’ αρχήν ως Συντακτική Επιτροπή του Παιδαγωγικού Βήματος Αιγαίου και ως Παιδαγωγικός Όμιλος Αιγαίου ομόφωνα εκφράζουμε τη συμπαράστασή μας και στα δύο αιτήματα του Συλλόγου των Διδασκόντων του 132ου Δημοτικού Σχολείου και ελπίζουμε η θέση μας να ενωθεί με χιλιάδες άλλες και να κατατεθούν στο Υπουργείο Παιδείας και να ξαναφέρουν τη γαλήνη και την εκπαιδευτική ευφορία στο Σχολείο. Έπειτα οφείλουμε να υπενθυμίσουμε στους παλαιότερους συναδέλφους και συνιστούμε και στους νεώτερους να μελετήσουν για τις συνταρακτικές βίαιες απολύσεις τριών μεγάλων εθνικών παιδαγωγών από το αυταρχικό κράτος της εποχής τους. Του Αλέξανδρου Δελμούζου (εδώ έκλεισαν και το σχολείο του το πρωτοποριακό Σχολείο του Βόλου), του Μίλτου Κουντουρά (εδώ τον απομάκρυναν τεχνηέντως από το Διδασκαλείο Θεσσαλονίκης, τον προήγαγαν στο Γνωμοδοτικό Συμβούλιο του Υπουργείου και στη συνέχεια αφού ακύρωσαν τις καινοτόμες μεταρρυθμιστικές προτάσεις του, τον απέλυσαν οριστικά από την υπηρεσία και τον οδήγησαν στο θάνατο) και του Ευάγγελου Παπανούτσου (εδώ τον μετέθεσαν από το Διδασκαλείο Μυτιλήνης στο Διδασκαλείο Αλεξανδρούπολης και τον έθεσαν υπό διαρκή και άγρυπνο έλεγχο μέχρι να τον ?ξεδοντιάσουν? πλήρως και να τον κάνουν εργαλείο του συστήματος, καίτοι δεν το κατάφεραν)».
| Attachment | Size |
|---|---|
| E34.doc | 37.5 KB |