Ομάδα Δασκάλων του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών - Σχολικό Συγκρότημα Γκράβας

ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ

Το Πνεύμα του Τόνου

Δάσκαλοι!

Της Εύας Κοταμανίδου

Όλα χάνουν την αξία τους στις μέρες μας. Λέξεις, πράξεις, συμπεριφορές, έννοιες... Ένα μπέρδεμα, ένα κομφούζιο, όπου όλα αλλοιώνονται, κονιορτοποιούνται...
Τι σημαίνει, τι αντιπροσωπεύει το επάγγελμα- λειτούργημα, τι ευθύνες επωμίζεται ο δάσκαλος, ο γιατρός, ο πολιτικός, ο καθείς που αναλαμβάνει μια δημόσια θέση, σε άμεση σχέση με το κοινωνικό σύνολο και την εξυπηρέτησή του, παρανοούνται. Ο καθείς και ο εαυτούλης του, τα καλά και συμφέροντά του, ο μικρόκοσμός του...
Διαγράφουν υποχρεώσεις, ήθος, προσφορά, εκτελούν τα υπεσχημένα καθήκοντά τους ψυχρά, αδιάφορα, με έπαρση και αλαζονεία ενίοτε υπερμεγέθη, χωρίς συναίσθημα ευθύνης, ευαισθησία, ενεργή συμμετοχή και αφοσίωση σ΄ αυτό που επέλεξαν και ορκίστηκαν να υπηρετήσουν.
Οι εξαιρέσεις, που ευτυχώς πάντα υπάρχουν για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα, προκαλούν αντιζηλίες, εχθρότητα, παραμερισμό, χαλούν βλέπεις την πιάτσα, γιατί χτυπούν, παλεύουν την καθίζηση της πνευματικότητας. Τελευταίο παράδειγμα η απομάκρυνση και η δίωξη της πεφωτισμένης διευθύντριας- δασκάλας του 132ου Δημοτικού Σχολείου της Γκράβας, Στέλλας Πρωτονοταρίου. Το έγκλημά της; Η διοργάνωση ιδιαίτερων μαθημάτων αλβανικής και αραβικής γλώσσας για το 70% των αλλοδαπών μαθητών της και της ελληνικής για τους γονείς τους. Θέλησε να δώσει φως, ελπίδα, γνώση, παιδεία, εισέπραξε ρατσιστικό σκότος, οργή, συκοφαντία, διώξεις. Πώς το ΄λεγε ο εθνικός μας ποιητής; «Άλλο δεν έχω στο νου μου/ πάρεξ ελευθερία και γλώσσα». Πώς το εννοούν οι απόγονοί του;
«Άλλο δεν έχω στο νου μου/ πάρεξ σκλαβιά και μίσος».

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artid=4524181