Παιχνίδια από τις πατρίδες μας μαζί με τους γονείς μας.
Απόσπασμα από την πρωινή εκπομπή της Νέας Ελληνικής Τηλεόρασης - ΝΕΤ, Πρώτη Γραμμή.
« Πιόνια ,Μαριονέτες κι Ουτοπία»
Στις 22 Ιανουαρίου 2010 στο Α' Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών δικάζεται η Στέλλα Πρωτονοταρίου, πρώην διευθύντρια του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, με την κατηγορία ότι παραχώρησε τους χώρους του σχολείου για τη διδασκαλία της μητρικής γλώσσας των αλλόγλωσσων μαθητών. Μαζί της δικάζεται και η δασκάλα η οποία δίδαξε τη μητρική γλώσσα στους μαθητές του σχολείου. Μάρτυρας κατηγορίας ο νυν διευθυντής του 132ου Δημοτικού Σχολείου κ. Γιουτλάκης.
Οι συνάδερφοι δικάζονται, γιατί υποκατέστησαν την ανύπαρκτη πολιτεία.
Δικάζονται, γιατί με το σύλλογο διδασκόντων αποφάσισαν να προχωρήσουν σε μια σειρά από καινοτόμες δράσεις ,όπως τα μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε μετανάστες γονείς και δεν περιορίστηκαν στο διεκπεραιωτικό ρόλο που προδιαγράφει για αυτούς η κρατική εξουσία.
Δικάζονται γιατί τη διαφορετικότητα την εξέλαβαν ως πλούτο κι όχι ως πρόβλημα.
Δικάζονται γιατί επιτέλεσαν το διδακτικό τους καθήκον με αίσθημα ευθύνης.
Δικάζονται γιατί εφάρμοσαν ισότητα στην πράξη και την τάξη.
Δικάζονται γιατί υπεράσπισαν έμπρακτα, το καθολικό δικαίωμα στη μόρφωση με ένα σχολείο δημοκρατικό και ανθρώπινο,
Δικάζονται, γιατί αγκάλιασαν τους μαθητές τους ,στηρίζοντάς τους ισότιμα.
Δικάζονται, γιατί αποφάσισαν και πήγαν κόντρα στην περιθωριοποίηση, τον αναχρονισμό, τις διακρίσεις, την απόρριψη, το ρατσισμό και την ξενοφοβία.
Δικάζονται, γιατί αντιμετώπισαν τα παιδιά «των άλλων» ως δικά τους.
Δικάζονται ,γιατί προσέφεραν τον ελεύθερο χρόνο τους στους μαθητές τους και στην ουσιαστική τους εκπαίδευση
Δικάζονται ,γιατί δεν ήθελαν το σχολείο τους να είναι μια εικόνα με προγραμματισμένες τελετουργικές κινήσεις πανομοιότυπες και θνησιγενείς .
Δικάζονται, γιατί πίστεψαν ότι η παιδεία δεν είναι μόνο επενδυτικό αγαθό, αλλά και αυτοσκοπός,
Δικάζονται γιατί το σχολείο της ουτοπίας, με τις ενέργειες τους δεν αποτελεί πια όραμα,
Μαριονέτες, υποχείρια, εντολοδόχοι πάντα υπήρξαν και πάντοτε θα υπάρχουν.
Στέλλα, Χρυσή ,Γιώργο, Πολυξένη ,Ευρώπη, Παρασκευή ,Ολυμπία, Κλεάνθη Μαρία, Σωτήρη, Τερέζα ,Ηλιάνα ,Κατερίνα, Πέτρο, Στεργιανή, δεν είστε μονοί. Μαζί σας δικάζεται όλος ο εκπαιδευτικός κόσμος που δεν είναι ρατσιστής και μισαλλόδοξος, που δεν καίει βιβλία ,που δεν βγάζει αυθαίρετα συμπεράσματα βασιζόμενος σε ακροδεξιές φωνές ,που έχει τους μαθητές του πάνω από όλους κι όλα.
132 ,για πρώτη ένας αριθμός νοηματοδοτεί τόσα πολλά.
| Attachment | Size |
|---|---|
| vonitsa 18-1-10.doc | 114.5 KB |