Παιχνίδια από τις πατρίδες μας μαζί με τους γονείς μας.
Απόσπασμα από την πρωινή εκπομπή της Νέας Ελληνικής Τηλεόρασης - ΝΕΤ, Πρώτη Γραμμή.
Άγγελος Νικολόπουλος
Αθανάσια Παπαχριστοδούλου
Βάσω Νικολάου
Την Παρασκευή 22 Ιανουαρίου καλείται ενώπιον της δικαιοσύνης να δικαστεί η συνάδελφος και πρώην διευθύντρια του 132ου Δ.Σ. Στέλλα Πρωτονοταρίου. Μετά από την απαράδεκτη παιδαγωγικά και προκλητική κοινωνικά συμπεριφορά του κ. Γιουτλάκη η συνάδελφος διώκεται με ακροδεξιών πεποιθήσεων κατηγορίες.
Ποια η ενόχληση που προκάλεσε η δράση της κ. Πρωτονοταρίου; Απλώς και μόνο το γεγονός πως δεν εθελοτυφλεί μπροστά στην σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα της πολυπολιτισμικής κοινωνίας μας. Με σύνθημα της το «όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι» αγωνίστηκε για χρόνια για την ενδυνάμωση και την ένταξη στην «ελληνική» κοινωνία των μεταναστών μαθητών και των γονέων τους. Με μια από κοινού προσπάθεια με το σύλλογο διδασκόντων διεύρυνε τα όρια δυνατοτήτων του σχολείου, εντός ενός μονοπολιτισμικά προσανατολισμένου εκπαιδευτικού συστήματος με επικίνδυνα αφομοιωτική εμμονή στην κυρίαρχη κουλτούρα.
Πράγματι, οι πόρτες του 132 παρέμεναν ανοιχτές και τα απογεύματα για την πραγματοποίηση μαθημάτων, ελληνικών σε γονείς αλβανικών και αραβικών σε μαθητές, αποσκοπώντας σε κάτι αυτονόητο και αδιαπραγμάτευτο. Την ενίσχυση των μεταναστών μαθητών στην προσπάθειά τους να μάθουν την ελληνική γλώσσα μέσα από τη διδασκαλία της μητρικής τους γλώσσας και τη δυνατότητα των μεταναστών γονέων να συμμετέχουν ισότιμα στις δραστηριότητες του σχολείου και της κοινωνίας. Παράλληλα στη μη αποκοπή των γονέων και των μαθητών, ενός σχολείου που το 70% προερχόταν από άλλες χώρες, από τη μητρική τους γλώσσα και τον πολιτισμό τους. Η κατηγορία περί παραχώρησης αιθουσών είναι υποκρισία τη στιγμή που οι αίθουσες των σχολείων χρησιμοποιούνται για πληθώρα δράσεων και εκδηλώσεων του Δήμου Αθηναίων και των συνοικιακών κατηχητικών σχολείων που αρκετές φορές ουδεμία σχέση έχουν με την παιδαγωγική διαδικασία ούτε συμβάλλουν στην βελτίωση της παρεχόμενης εκπαίδευσης.
Οι σχολικές τάξεις του σήμερα απαρτίζονται από πολλά παιδιά με διαφορετική εθνοπολιτισμική ταυτότητα. Ως εκπαιδευτικοί όχι μόνο δεν μπορούμε να αγνοήσουμε μια τέτοια πραγματικότητα αλλά οφείλουμε να προσαρμοστούμε σε αυτήν, απορρίπτοντας τον εθνοκεντρικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης και μετατρέποντας το σχολείο σε έναν κόσμο που χωρά πολλούς διαφορετικούς κόσμους.
Το είδος της εκπαίδευσης που προσφέρει μια κοινωνία στα παιδιά της και ιδιαίτερα στα παιδιά που προέρχονται από ασθενέστερες κοινωνικές ομάδες είναι ένας αλάνθαστος δείκτης του επιπέδου δημοκρατικότητας και δικαιοσύνης της. Πως είναι δυνατόν να καταδικάζονται με τέτοιο απαράδεκτο τρόπο οι δράσεις ενός σχολείου το οποίο έχει βραβευθεί και έχει αποτελέσει παιδαγωγικό παράδειγμα για την επιστημονική κοινότητα;
Στις 22 Ιανουαρίου δεν δικάζεται απλώς ένα φυσικό πρόσωπο ως υπεύθυνο για «παράνομη παραχώρηση αιθουσών», δικάζεται μια ολόκληρη αντιρατσιστική παιδαγωγική προσέγγιση που εναντιώνεται στα συντηρητικά και ξενοφοβικά αντανακλαστικά της κοινωνίας μας.
Ο κόσμος είναι πολύ στρογγυλός για να καθόμαστε ήσυχα στη γωνιά μας…
| Attachment | Size |
|---|---|
| DIKI.doc | 31 KB |