Ομάδα Δασκάλων του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών - Σχολικό Συγκρότημα Γκράβας

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ με αφορμή την αθωωτική απόφαση του δικαστηρίου για το 132ο Δ.Σχ. Αθηνών

Αθήνα 27/1/2010
Προς
Τους Συλλόγους Εκπ/κών Π.Ε.
ΚΟΙΝ:
1. Υπουργό Παιδείας
κ. Άννα Διαμαντοπούλου
2. Υφυπουργό Παιδείας
κ. Εύη Χριστοφιλοπούλου
3. Γ. Γραμματέα ΥΠΕΠΘ
κ. Βασίλη Κουλαϊδή

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
με αφορμή την αθωωτική απόφαση του δικαστηρίου για το 132ο Δ.Σχ. Αθηνών

Σημαντική νίκη για το εκπαιδευτικό κίνημα ήταν η απόφαση του δικαστηρίου, την Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2010, που αθώωσε την πρώην διευθύντρια του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών Πρωτονοταρίου Στέλλα, καθώς επίσης και τη δασκάλα της αλβανικής γλώσσας Καρκάλο Ντενάντα.
Η δίκη αυτή δεν ήταν τίποτα άλλο, παρά κατάφορη ποινικοποίηση ιδεών και παιδαγωγικών πρακτικών που διαφοροποιούνται από το αφομοιωτικό μοντέλο της μονοπολιτισμικής εκπαίδευσης.

Αποκαλυπτική ήταν η κατάθεση του μηνυτή και σημερινού διευθυντή του σχολείου ο οποίος ανέφερε ότι «...μετά τις κρίσεις διευθυντών, τον κάλεσε ο τότε Γ.Γ. του ΥΠΕΠΘ, Πλατής Δημήτρης και του δήλωσε ότι τον επέλεξαν ως διευθυντή του 132ου Δ.Σχ. για να σταματήσει όλα τα προγράμματα που πραγματοποιούνται στο σχολείο, για να γίνει το 132ο ένα σχολείο που δε θα διαφοροποιείται σε τίποτα από τα υπόλοιπα σχολεία της Ελλάδας. Του υπογράμμισε μάλιστα, ότι αν δεν μπορεί να ανταποκριθεί στο ρόλο για τον οποίο επελέγη, τότε να παραιτηθεί για να τοποθετήσουν στη θέση του έναν άλλον που θα κάνει αυτό που του ζητούν...».

Μετά απ' αυτή την ένορκη κατάθεση του σημερινού Δ/ντή του σχολείου εγείρεται τεράστιο πολιτικό ζήτημα για την ηγεσία του ΥΠΕΠΘ εκείνης της περιόδου αφού γίνεται σαφές πως ενεπλάκησαν ωμά κι απροκάλυπτα στις διαδικασίες επιλογής στελεχών, αλλά και στις γενικότερες διαδικασίες της σχολικής κοινότητας και είναι ηθικοί αυτουργοί της δικαστικής αυτής περιπέτειας που έβαλε σε δοκιμασία ολόκληρη την εκπαιδευτική κοινότητα.

Οι μάρτυρες υπεράσπισης κατέθεσαν ότι οι παιδαγωγικές δράσεις που αναπτύχθηκαν είχαν στόχο να αντιμετωπίσουν τα σοβαρά εκπαιδευτικά προβλήματα της σχολικής αποτυχίας και της μαθητικής διαρροής κι ότι αποφασίστηκαν και σχεδιάστηκαν συλλογικά από το σύλλογο διδασκόντων Όπως ανέλυσαν, θεωρήθηκε ότι οι μετανάστες μαθητές έχουν δικαίωμα στη γλώσσα και τον πολιτισμό τους και αυτό συντελεί στην καλύτερη σχολική ενσωμάτωση των παιδιών αυτών. Παράλληλα επεδίωξαν με τις δράσεις αυτές να δείξουν ότι κάτι τέτοιο δεν είναι απειλή για τον πολιτισμό της κοινωνίας υποδοχής αλλά ευκαιρία για την επικοινωνία των φορέων του με στοιχεία και πρακτικές άλλων πολιτισμών και μέσο αλληλοκατανόησης των ανθρώπων.

Ανάμεσα στους δεκάδες μάρτυρες υπεράσπισης που είχαν κληθεί, κατέθεσαν και η πρόεδρος του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του 132ου Δημ. Σχολείου, Χατζηδιαμαντή Ελένη και ο βοηθός συνήγορος του πολίτη για τα δικαιώματα του παιδιού, Μόσχος Γιώργος.

Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι καταπέλτης ήταν στην αγόρευσή του ο εισαγγελέας, κ. Φιστόπουλος, ο οποίος αφού σημείωσε ότι «...θεωρεί ότι η μήνυση είναι γραμμένη από άλλους και όχι από το μηνυτή, δήλωσε ότι καλείται να υποστηρίξει ένα κατηγορητήριο που είναι ακατανόητο για ποιο λόγο συντάχτηκε, μιας και δεν υπάρχει η παραμικρή ένδειξη μη νομιμότητας των πράξεων των δύο κατηγορουμένων, ενώ υπεράσπισε την αντίληψη που αντιμετωπίζει τα παιδιά ως παιδιά και δεν τα χωρίζει σε ελληνόπουλα και αλβανόπουλα...». Στη συνέχεια ζήτησε την αθώωση των δύο κατηγορουμένων.

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε., μετά και την αθωωτική απόφαση του δικαστηρίου, δηλώνει για μια ακόμη φορά ότι το εκπαιδευτικό κίνημα με τη στάση και τη δράση του έχει διαχρονικά υπερασπιστεί και επιβάλλει την παιδαγωγική ελευθερία και τη δημοκρατία στο σχολείο. Στήριξε πάντα τους εκπαιδευτικούς, που βρέθηκαν απέναντι σε αυθαιρεσίες και διοικητικό αυταρχισμό, από όπου κι αν αυτός εκδηλωνόταν. Απέναντι στη χειραγώγηση των συναδέλφων υπερασπίζει τον αποφασιστικό ρόλο και τη λειτουργία του συλλόγου διδασκόντων, κι απέναντι στην αντιεκπαιδευτική πολιτική υπερασπίζει το καθολικό δικαίωμα στη μόρφωση. Αγωνίζεται για ένα δημόσιο δωρεάν σχολείο που θα ικανοποιεί τις σύγχρονες μορφωτικές και κοινωνικές ανάγκες, ένα σχολείο των όλων και των ίσων.

Γι' αυτό αντιπαλεύει τα αντιεκπαιδευτικά μέτρα που απαξιώνουν τη δημόσια εκπαίδευση, δημιουργούν ένα φτηνό και ευέλικτο σχολείο της αγοράς, ένα σχολείο για «λίγους και εκλεκτούς» ένα σχολείο που αποψιλώνεται από κάθε πρόγραμμα αντισταθμιστικής αγωγής (ενισχυτική διδασκαλία, τάξεις υποδοχής, τμήματα ένταξης, κλπ), αναπαράγοντας και βαθαίνοντας τις ανισότητες.

Θα υπερασπίσουμε το σύλλογο διδασκόντων του 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, ώστε να μπορέσει να πραγματοποιήσει τις αποφάσεις του που αφορούν αντίστοιχες παιδαγωγικές δράσεις καθώς επίσης και κάθε σύλλογο διδασκόντων σε κάθε σχολείο.
Καλούμε τη σημερινή πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας να ενισχύσει έμπρακτα αντίστοιχες
παιδαγωγικές δράσεις.

Από τη Δ.Ο.Ε.